اسید سولفوریک که در گذشته با نام جوهر گوگرد خوانده می‌شد، اسیدی بسیار قوی است که با هر درصدی در آب حل می‌شود و فرمول شیمیایی آن H۲SO۴ میباشد.
اسید سولفوریک برای نخستین بار توسط جابر بن حیان کشف شد. او با تقطیر کانی‌های سولفات آهن و سولفات مس این اسید را به دست آورد.
این ترکیب دارای نقطه ذوب 3/10 و نقطه جوش 338 درجه سانتی گراد بوده که قابل حل در آب و الکل اتیلیک می باشد. اسید سولفوریک با تمام فلزات حتی پلاتین واکنش می دهد و چنانچه گرم شود واکنش شدید تر می گردد. ولی این ترکیب روی سرب و جیوه بی اثر است و املاح کلیه اسیدها را بجز اسید سیلیسیک تجزیه می کند. اسید سولفوریک به حالت طبیعی در گازهای خارج شده از آتشفشانها یافت می شود ولی تولید امروزی آن به وسیله  فرایندهایی با دی اکسید گوگرد در درجه حرارت زیاد و در حضور کاتالیزور می باشد. این ماده شیمیایی در ساخت اسید فسفریک، اسید استیک، اسید کلریدریک، اسید سیتریک، کودهای شیمیایی، مواد منفجره، الیاف مصنوعی، مواد رنگی، صنعت چرم سازی، باطریهای سربی-اسیدی، بازیابی اسیدهای چرب از فاضلاب اسید سازی، صنعت داروسازی و غیره به کار برده می شود.
اسید سولفوریک
نام IUPAC اسید سولفوریک
نام‌های دیگر سولفات هیدروژن
جوهر گوگرد
شناسه‌ها
شماره CAS [7664-93-9]
شماره RTECS WS5600000
خواص
فرمول شیمیایی H2SO4
جرم مولی ‎ 98.078 g/mol
شکل ظاهری مایع شفاف، بی‌رنگ و بی‌بو
چگالی 1.84 g cm−3, liquid
دمای ذوب ۱۰°C
دمای جوش 290‎°C (bp of pure acid. 98% solution boils at 338°C)
محلول در آب حل‌پذیری کامل (گرماده(
گرانروی 26.7 cP at 20°C
خطرات
طبقه‌بندی EU Highly Corrosive (C)
شماره ایمنی R35
شماره نگهداری الگو:S1/2, الگو:S26, الگو:S30, S45
دمای اشتعال غیر مشتعل